۱۳۹۴ شهریور ۲۷, جمعه

سومین دوره تجلیل از مدافعان حقوق بشر در ایران؛

اعطای جایزه حقوق بشر «رها» سودویند به مریم شفیع پور

     

در جریان سومین دوره تجلیل از کسانی که سهمی در ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، «مریم شفیعپور»، فعال دانشجویی و زندانی سابق در ایران، به عنوان یکی از برندگان جایزه حقوق بشری «رها» از سوی «سودویند» برگزیده شد. 

هیات داوران «سودویند» متشکل از «شیرین عبادی»، برنده جایزه «صلح نوبل»، حقوقدان، قاضی سابق دادگاه، وکیل حقوق بشر، به همراه «آرون رودز» از بنیانگذاران و محقق اصلی پروژه «حقوق آزادی» و مدیر اجرایی سابق «فدراسیون بینالمللی هلسینکی برای حقوق بشر» و «کارولینا یانوزفسکی»، وکیل حقوق بشر و عضو هیات مدیره «سودویند» این خبر را در حالی اعلام کردهاند که «مریم شفیعپور»، این «دانشجوی ستاره دار»، همچنان محروم از ادامه تحصیل در دانشگاههای ایران است. 
نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند»، در قالب پروژه «همه حقوق بشر برای همه در ایران»، جایزه «رها» را برای نکوداشت کنشگران حقوق بشر در ایران در نظر گرفته است که از برندگان آن در سالهای پیشین (دورههای اول و دوم) میتوان به «پروین ذبیحی»، «ژیلا کرمزاده مکوندی»، «نسیم سلطانبیگی»، «رسول بداغی»، «مجید توکلی»، «رضا شهابی»، زندهیاد «فرامرز محمدی»، «خسرو کُردپور»، «مسعود کُردپور»، «حکیمه شکری»، «فاران حسامی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» اشاره کرد. 
جوایز حقوق بشری «رها»، از سوی نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند» برای ادای احترام و تجلیل از افرادی که سهمی در حفظ و ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، در نظر گرفته شده است. «سودویند» از نهادهای دارای مقام مشورتی «سازمان ملل متحد» است که در حوزه توسعه و کاهش شکاف کشورهای جنوب و شمال فعالیت میکند. 

«مریم شفیعپور»، متولد ۱۶ دی ۱۳۶۵، دانشجوی سابق رشته مهندسی کشاورزی در مقطع کارشناسی در «دانشگاه بینالمللی قزوین» است. 
او از اعضای فعال کمیته زنان ستاد دانشجویی «مهدی کروبی»، نامزد معترض به نتیجه انتخابات بحثبرانگیز ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸، در ایران بود که در ۱۱ بهمن همین سال ، از سوی «دادسرای عمومی و انقلاب استان قزوین» احضار و دادگاه وی در اردیبهشت ۱۳۸۹ به یکسال حبس تعزیری (تعلیق به مدت پنج سال) محکوم شد و پس از آن در روز ۵ مردادماه ۱۳۹۲، به دنبال احضار دوباره به «دادسرای اوین» بازداشت و زندانی شد. 
براساس برخی گزارشها، خانم «شفیعپور» به اتهام «تبلیغ، اجتماع و تبانی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران، امضای بیانیهها و همکاری با سایتهایی که قاضی آنها را غیر مجاز نامید» محکوم به زندان شده بود.

«مریم شفیع پور»، پس از دو ترم «تعلیق از تحصیل»، به دلیل فعالیتهای دانشجویی، در حالی که در حال گذراندن ترم هشتم بود، از «دانشگاه قزوین» اخراج شد. او همچنین از دانشجویان «ستارهدار» است. دانشجویان ستارهدار کسانی هستند که به واسطه فعالیتهای سیاسی و اجتماعی آنها برایشان محدودیتهای تحصیلی ایجاد شده است. 
گفته شده در زمان بازداشت «مریم شفیعپور» از سوی بازجویان جهت «اخذ اعترافات اجباری علیه خودش» تحت فشار قرار گرفته و مورد ضرب و شتم، اذیت و آزار و قرار گرفته است. 

این دانشجوی اخراجی رشتهٔ مهندسی کشاورزی «دانشگاه بینالمللی قزوین»، اولین دانشجوی بازداشت شده پس از انتخاب «حسن روحانی» به ریاست جمهوری است. او در ۵ مردادماه ۱۳۹۲ و پس از حضور در دادسرای شماره ۲ «شهید مقدس» در زندان «اوین»، به دستور بازپرس این شعبه بازداشت شد و مدت ۶۷ روز را در «بند ۲۰۹ زندان اوین» در سلول انفرادی گذراند. او از روز ۸ مهرماه ۱۳۹۲، به «بند زنان اوین» منتقل شد. 

این فعال دانشجویی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی با دو اتهام «تبلیغ علیه نظام و تبانی و اجتماع علیه امنیت ملی» به تحمل ۷ سال حبس تعزیری و ۲ سال «محرومیت از فعالیت در فضای مجازی، رسانه و مطبوعات» محکوم شد. اتهام او در کیفرخواست صادره، «تبانی و اجتماع علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام» بود که بعدها این حکم در شعبه ۵۴ «دادگاه تجدید نظر استان تهران» به ریاست «قاضیپور عرب» به تحمل ۴ سال حبس قطعی کاهش یافت. 

او همچنین در سال ۸۹ نیز از سوی دادگاه انقلاب قزوین به خاطر فعالیتهای دانشجویی و وبلاگنویسی به زندان محکوم شده بود. 
با اجرای «قانون ۱۳۴»، محکومیت «مریم شفیعپور» به تحمل ۲ سال حبس کاهش یافت و در نهایت این زندانی سیاسی در روز پنجشنبه ۲۵ تیرماه ۱۳۹۴، پس از گذراندن ۲ سال محکومیت از «زندان اوین» آزاد شد.

سومین دوره تجلیل از مدافعان حقوق بشر در ایران؛

اعطای جایزه حقوق بشر «رها» سودویند به آتنا فرقدانی

                    
            
 
در جریان سومین دوره تجلیل از کسانی که سهمی در ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، «آتنا فرقدانی»، کارتونیست و فعال حقوق کودکان کار و خیابان زندانی در ایران، به عنوان یکی از برندگان جایزه حقوق بشری «رها» از سوی «سودویند» برگزیده شد. 

هیات داوران «سودویند» متشکل از «شیرین عبادی»، برنده جایزه «صلح نوبل»، حقوقدان، قاضی سابق دادگاه، وکیل حقوق بشر، به همراه «آرون رودز» از بنیانگذاران و محقق اصلی پروژه «حقوق آزادی» و مدیر اجرایی سابق «فدراسیون بینالمللی هلسینکی برای حقوق بشر» و «کارولینا یانوزفسکی»، وکیل حقوق بشر و عضو هیات مدیره «سودویند» این خبر را در حالی اعلام کردهاند که «آتنا فرقدانی»، کارتونیست و فعال حقوق کودکان کار و خیابان، همچنان در بند عمومی زنان «زندان اوین» در ایران به سر میبرد. 
نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند»، در قالب پروژه «همه حقوق بشر برای همه در ایران»، جایزه «رها» را برای نکوداشت کنشگران حقوق بشر در ایران در نظر گرفته است که از برندگان آن در سالهای پیشین (دورههای اول و دوم) میتوان به «پروین ذبیحی»، «ژیلا کرمزاده مکوندی»، «نسیم سلطانبیگی»، «رسول بداغی»، «مجید توکلی»، «رضا شهابی»، زندهیاد «فرامرز محمدی»، «خسرو کُردپور»، «مسعود کُردپور»، «حکیمه شکری»، «فاران حسامی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» اشاره کرد. 
جوایز حقوق بشری «رها»، از سوی نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند» برای ادای احترام و تجلیل از افرادی که سهمی در حفظ و ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، در نظر گرفته شده است. «سودویند» از نهادهای دارای مقام مشورتی «سازمان ملل متحد» است که در حوزه توسعه و کاهش شکاف کشورهای جنوب و شمال فعالیت میکند. 

«آتنا فرقدانی» ۲۸ ساله، کارتونیست و مدافع حقوق کودکان کار و خیابان و فارغالتحصیل رشته نقاشی از «دانشگاه الزهرا»، در اول شهریورماه ۱۳۹۳، از سوی نیروهای امنیتی «قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران» بازداشت شد و نزدیک به ۲ ماه در «بند دو الف سپاه در زندان اوین» در حبس بود. 
او در زمان بازداشت، ۲۰ روز را در سلول انفرادی گذرانده بود، همچنین در اعتراض به «عدم دسترسی به وکیل، نداشتن تماس با خانواده و ادامه غیرقانونی حبس انفرادی»، به مدت ۲۰ روز اعتصاب غذا کرده بود. او در پی اعتصاب غذا و با قرار وثیقه یک میلیارد و ۲۰۰ هزار تومانی، به صورت موقت و تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شده بود. 

این کارتونیست زندانی در روز شنبه ۲۰ دیماه ۱۳۹۳، در دادگاه در برابر چشم خانوادهاش، از سوی ماموران امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به دنبال آن به زندان «قرچک ورامین» منتقل شد. 
«آتنا فرقدانی» در روز دوشنبه ۲۰ بهمنماه ۱۳۹۳، پس از گذشت یک ماه از بازداشتش، دست به اعتصاب غذا زد. او پس از انتقال به بیمارستان و قبول درخواست انتقالش به زندان «اوین»، پس از گذشت ۲۱ روز به اعتصاب غذای خود پایان داد. 

«آتنا فرقدانی» به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «توهین به رهبری»، «رییس جمهور»، «توهین به نمایندگان مجلس» و «توهین به ماموران بند ۲- الف سپاه در حین بازجوییهایش» پس از گذشت ۵ ماه زندان در دو زندان «قرچک» و «اوین»، در ۲۹ اردیبهشتماه ۱۳۹۴، از سوی شعبه ۱۵ «دادگاه انقلاب اسلامی» به ریاست «قاضی صلواتی» محاکمه و در ۱۱ خردادماه ۱۳۹۴، به تحمل ۱۲ سال و ۹ ماه حبس محکوم شد. 

«آتنا فرقدانی» هماکنون در بند عمومی زنان در «زندان اوین» موسوم به «بند نسوان» دوران محکومیت خود را سپری میکند.

سومین دوره تجلیل از مدافعان حقوق بشر در ایران

اعطای جایزه حقوق بشر «رها» سودویند به بهنام ابراهیمزاده

   
  
در جریان سومین دوره تجلیل از کسانی که سهمی در ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، «بهنام ابراهیمزاده»، فعال کارگری و مدافع حقوق کودکان کار و خیابان زندانی در ایران، به عنوان یکی از برندگان جایزه حقوق بشری «رها» از سوی «سودویند» برگزیده شد. 

هیات داوران «سودویند» متشکل از «شیرین عبادی»، برنده جایزه «صلح نوبل»، حقوقدان، قاضی سابق دادگاه، وکیل حقوق بشر، به همراه «آرون رودز» از بنیانگذاران و محقق اصلی پروژه «حقوق آزادی» و مدیر اجرایی سابق «فدراسیون بینالمللی هلسینکی برای حقوق بشر» و «کارولینا یانوزفسکی»، وکیل حقوق بشر و عضو هیات مدیره «سودویند» این خبر را در حالی اعلام کردهاند که «بهنام ابراهیمزاده»، فعال کارگری و مدافع حقوق کودکان کار و خیابان همچنان در «زندان رجایی شهر کرج» در ایران به سر میبرد. 

نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند»، در قالب پروژه «همه حقوق بشر برای همه در ایران»، جایزه «رها» را برای نکوداشت کنشگران حقوق بشر در ایران در نظر گرفته است که از برندگان آن در سالهای پیشین (دورههای اول و دوم) میتوان به «پروین ذبیحی»، «ژیلا کرمزاده مکوندی»، «نسیم سلطانبیگی»، «رسول بداغی»، «مجید توکلی»، «رضا شهابی»، زندهیاد «فرامرز محمدی»، «خسرو کُردپور»، «مسعود کُردپور»، «حکیمه شکری»، «فاران حسامی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» اشاره کرد. 
جوایز حقوق بشری «رها»، از سوی نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند» برای ادای احترام و تجلیل از افرادی که سهمی در حفظ و ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، در نظر گرفته شده است. «سودویند» از نهادهای دارای مقام مشورتی «سازمان ملل متحد» است که در حوزه توسعه و کاهش شکاف کشورهای جنوب و شمال فعالیت میکند. 

«بهنام ابراهیمزاده» متولد سال ۱۳۵۶ در شهرستان «اشنویه» است. او نزدیک به ۵ سال است که در زندان به سر مىبرد. 
این عضو جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، در ۲۲ خردادماه ۱۳۸۹، توسط ماموران امنیتی دستگیر و ابتدا به ۵ سال حبس محکوم شد. او پس از بازگشایى پرونده جدید، از سوی شعبه ۱۵ «دادگاه انقلاب اسلامی تهران» به ریاست «قاضی صلواتی»، محاکمه و به اتهام «تبانی و ارتباط با سازمان مجاهدین از داخل زندان و تبلیغ علیه نظام از طریق ارتباط با احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران»، به تحمل ۹ سال و ۶ ماه زندان محکوم شد. 

این مدافع حقوق کودکان کار و خیابان، در ۱۶ خردادماه ۱۳۹۴، در حالت «ضعف شدید جسمانی و بیماری حاصل از اعتصاب غذا و ضرب و شتم»، از سلولهای انفرادی به بند یک «زندان رجایی شهر» منتقل شد. او پس از گذشت نزدیک به یک ماه حبس در «بند یک رجایی شهر»، در ۱۵ تیرماه ۱۳۹۴، مجددا به بند دو این زندان موسوم به «دارالقرآن» منتقل شد. 
این فعال کارگری در ۱۰ خردادماه ۱۳۹۴، در پی درگیری لفظی با رییس بند «دارالقرآن زندان رجایی شهر کرج» که به درگیری فیزیکی نیز انجامید، به سلول انفرادی منتقل شد. پس از آن شورای زندان «رجایی شهر کرج»، با حضور مسوولین زندان و دادیار «خدابخشی»، در جریان جلسهای در همان زمان، برای «بهنام ابراهیمزاده»، «محرومیت از ملاقات»، «محرومیت از مرخصی»، «عدم پیشنهاد عفو و آزادی مشروط» و «نگهداری در سلول انفرادی به مدت ۶ روز» را به عنوان مجازات در نظر گرفتند و در حق وی اعمال کردند. 

در نهایت «مهدی خدابخشی» معاون داستان تهران، در اواخر مردادماه ۱۳۹۴، پس از حضور در بند و سلول «بهنام ابراهیمزاده» یک صفحه کپی از حکم تائید شده این فعال کارگری را مبنی بر کاهش حکم وی به استناد ماده ۷۰۶ – ۷۰۲ – ۶۱۰ – ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی از ۹ سال و ۶ ماه حبس، به ۷ سال و ۱۰ ماه و ۱۵روز، به او ابلاغ کرد. 

«نیما ابراهیمزاده» فرزند این فعال کارگری به بیماری سرطان خون مبتلاست. گفته شده «یک سال پس از زندانی شدن بهنام ابراهیمزاده، بر اثر وارد آمدن فشارهای روحی و روانی ناشی از نابهسامانی شرایط زندگی و سوءتغذیه، پسر او، نیما، به بیماری سرطان خون مبتلا شده است.» و این موضوع بر نگرانیها و تشدید شرایط بد روحی این فعال کارگری در زندان افزوده است. 
«بهنام ابراهیمزاده» هماکنون از درد شدید و آرتروز در ناحیه گردن رنج میبرد. او پیشتر نیز از وضعیت بینایی نامناسب و سوزش چشمانش رنج میبرده است.
منبع : نهاد حقوق بشرى سودويند iranhrc.org

۱۳۹۴ شهریور ۲۴, سه‌شنبه

سومین دوره تجلیل از مدافعان حقوق بشر در ایران؛

اعطای جایزه حقوق بشر «رها» سودویند به سعید مدنی

 


          
          


در جریان سومین دوره تجلیل از کسانی که سهمی در ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، دکتر «سعید مدنی»، پژوهشگر ارشد علوم اجتماعی و جامعه شناس زندانی در ایران، به عنوان یکی از برندگان جایزه حقوق بشری «رها» از سوی «سودویند» برگزیده شد.

هیات داوران «سودویند» متشکل از «شیرین عبادی»، برنده جایزه «صلح نوبل»، حقوقدان، قاضی سابق دادگاه، وکیل حقوق بشر، به همراه «آرون رودز» از بنیان گذاران و محقق اصلی پروژه «حقوق آزادی» و مدیر اجرایی سابق «فدراسیون بین المللى هلسینکی برای حقوق بشر» و «کارولینا یانوزفسکی»، وکیل حقوق بشر و عضو هیات مدیره «سودویند» این خبر را در حالی اعلام کرده اند که «سعید مدنی»، استاد دانشگاه، پژوهشگر اجتماعی، عضو گروه ملی مذهبی و عضو شورای سردبیری ماهنامه «ایران فردا»، همچنان در «زندان رجایی شهر کرج» در ایران به سر میبرد.

نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند»، در قالب پروژه «همه حقوق بشر برای همه در ایران»، جایزه «رها» را برای نکوداشت کنش گران حقوق بشر در ایران در نظر گرفته است که از برندگان آن در سال هاى پیشین (دورههای اول و دوم) می توان به «پروین ذبیحی»، «ژیلا کرمزاده مکوندی»، «نسیم سلطانبیگی»، «رسول بداغی»، «مجید توکلی»، «رضا شهابی»، زندهیاد «فرامرز محمدی»، «خسرو کُردپور»، «مسعود کُردپور»، «حکیمه شکری»، «فاران حسامی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» اشاره کرد.

جوایز حقوق بشری «رها»، از سوی نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند» برای ادای احترام و تجلیل از افرادی که سهمی در حفظ و ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، در نظر گرفته شده است. «سودویند» از نهادهای دارای مقام مشورتی «سازمان ملل متحد» است که در حوزه توسعه و کاهش شکاف کشورهای جنوب و شمال فعالیت میکند.

«سعید مدنی قهفرخی»، دکترای جرم شناسى از دانشگاه «ساتورن پاسیفیک آمریکا»، از جمله پژوهشگران ارشد علوم اجتماعی ایران است که هم اكنون در حال سپری کردن چهارمین سال از حبس خود است. او در جریان محاکمه در دو پرونده، به تحمل ٩ سال و نیم حبس تعزیری محکوم شده است.

این جامعهشناس زندانی در «رجایی شهر کرج»، در ١٧ دیماه ۱۳۹۰، از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شد و نزدیک به یک سال را در «بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات» در زندان «اوین» تحت بازجویی هاى طولانی بود. او سپس به «بند ۳۵۰ اوین» منتقل شد.

"عضویت و همکاری با کانون مدافعان حقوق بشر"، "تاسیس و عضویت در کمیته دفاع از انتخابات آزادی و عادلانه و منصفانه"، "تاسیس و عضویت در کمیته پیگیری بازداشت هاى خودسرانه"،"تاسیس و عضویت در شورای فعالان ملی – مذهبی"، "همکاری با شورای هماهنگی راه سبز و انتشار مقالات متعدد در تایید جنبش سبز و با هدف سیاه نمايى وضعیت کشور"،"انتشار مقالات متعدد در نقد نظام"، بخشی از اتهام هاى انتسابی به دکتر «سعید مدنی» بوده است.

این استاد دانشگاه ٥٥ ساله، به اتهام "تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی" و "تبلیغ علیه نظام" از سوی «شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی» به ریاست «قاضی پیرعباسی» به تحمل ٦ سال حبس در تبعید و ۱۰ سال اقامت اجباری در «بندرعباس» محکوم شد. حکم صادره در «شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر» به ریاست «قاضی موحد» تایید شد.

«سعید مدنی»، در سال ۱۳۷۳، به دلیل «مسوولیت سردبیری مجله ایران فردا به مدیریت مهندس عزتالله سحابی و انتشار مقالات انتقادی» بازداشت و به مدت دو ماه در انفرادی هاى «زندان توحید» (کمیته مشترک ضد خرابکاری سابق) بازجویی شده بود.

او همچنین در اسفندماه ۱۳۷۹، نیز از سوی نیروهای امنیتی «اطلاعات سپاه پاسداران» به اتهام "تاسیس، عضویت و همکاری با شورای فعالان ملی – مذهبی" و به دلیل "فعالیت هاى مطبوعاتی" بازداشت شد و شش ماه را در انفرادی هاى زندان «عشرتآباد سپاه پاسداران» گذرانده و پس از گذشت یک سال با قید قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود.

این روزنامه نگار زندانی، در سال ۱۳۸۲، طی حکمی از سوی «شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب» به ریاست «قاضی حداد» به تحمل ۶ سال حبس و ۱۰ سال محرومیت اجتماعی محکوم شد که در «شعبه ۲۹ دادگاه تجدیدنظر» به ریاست «قاضی زرگر» حکم قطعی به تحمل ٣ سال و نیم حبس تعزیری و ۱۰ سال محرومیت اجتماعی تغییر یافت.

کتاب «روسپیگری در ایران»، کتاب «کودک آزارى در ایران»، کتاب «جماعت گرايى و برنامههای جماعتمحور»، ترجمه کتاب «جنبش هاى اجتماعی»، ترجمه «روان شناسى و تغییرات اجتماعی»، «به سوی نظام جامع رفاه اجتماعی ایران»، «خشونت علیه کودکان در ایران»، « آسیب شناسى حقوق کودکان در ایران» (با تاکید بر کودک آزاری)، «اعتیاد در ایران» و «گزارش وضعیت اجتماعی در ایران» برخی از کتاب هايى هستند که از این جرم شناس و پژوهشگر علوم اجتماعی منتشر شدهاند.

دکتر «سعید مدنی» هم اكنون در زندان «رجایی شهر کرج» دوران محکومیت خود را سپری میکند.

 منبع : سودويند iranhrc.org

 

اعطای جایزه حقوق بشری «رها» سودویند به آتنا دائمی

در جریان سومین دوره تجلیل از مدافعان حقوق بشر در ایران؛
اعطای جایزه حقوق بشری «رها» سودویند به آتنا دائمی
 


در جریان سومین دوره تجلیل از کسانی که سهمی در ارتقای حقوق بشر در ایران داشته اند « فاطمه دائمی خشكنودهانی» با نام مستعار «آتنا دائمی» مدافع حقوق کودکان کار و خیابان به عنوان یکی از برندگان جایزه حقوق بشری «رها» از سوی «سودویند» برگزیده شد.
هیات داوران سودویند متشکل از «شیرین عبادی»، برنده جایزه «صلح نوبل»، حقوقدان، قاضی سابق دادگاه، وکیل حقوق بشر، به همراه «آرون رودز» از بنیانگذاران و محقق اصلی پروژه «حقوق آزادی» و مدیر اجرایی سابق «فدراسیون بینالمللی هلسینکی برای حقوق بشر» و «کارولینا یانوزفسکی»، وکیل حقوق بشر و عضو هیات مدیره «سودویند» این خبر را در حالی اعلام کرده اند که «آتنا دائمی» فعال مدنی و مدافع حقوق کودکان کار و خیابان همچنان در «زندان اوین» در ایران به سر میبرد.
نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند»، در قالب پروژه «همه حقوق بشر برای همه در ایران»، جوایزی را برای نکوداشت کنشگران حقوق بشر در ایران در نظر گرفته است که از برندگان این جایزه در سالهای پیشین میتوان به «پروین ذبیحی»، «ژیلا کرمزاده مکوندی»، «نسیم سلطانبیگی»، «رسول بداغی»، «مجید توکلی»، «رضا شهابی»، زندهیاد «فرامرز محمدی»، «خسرو کُردپور»، «مسعود کُردپور»، «حکیمه شکری»، «فاران حسامی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» اشاره کرد.
جوایز حقوق بشری «رها»، از سوی نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند» برای ادای احترام و تجلیل از افرادی که سهمی در حفظ و ارتقای حقوق بشر در ایران داشته اند، در نظر گرفته شده است. «سودویند» از نهادهای دارای مقام مشورتی سازمان ملل متحد است که در حوزه توسعه و کاهش شکاف کشورهای جنوب و شمال فعالیت میکند.
«آتنا دائمی» ۲۷ ساله و دارای مدرک دیپلم است و تا پیش از دستگیری در «باشگاه انقلاب» در «تهران» شاغل بود. او در ۲۹ مهرماه ۱۳۹۳، از سوی مامورین لباس شخصی در منزل پدری خود بازداشت و به «بند ۲-الف سپاه پاسداران» زندان «اوین» منتقل شد.
«آتنا دائمی» پس از تحمل نزدیک به ۴ ماه بند انفرادی و بازجوییهای پیدرپی، در ۲۴ بهمنماه ۱۳۹۳، به بند عمومی زنان (موسوم به بند نسوان) در «زندان اوین» منتقل شد و در ۲۳ اسفندماه ۱۳۹۳، در شعبه ۲۸ «دادگاه انقلاب اسلامی» به ریاست قاضی «مقیسه» محاکمه شد. او در ۲۲ اردیبهشت ماه  ۱۳۹۴، به تحمل ۱۴ سال زندان محکوم شد.
اتهامات این مدافع حقوق بشر و فعال حقوق کودکان کار و خیابان، "اجتماع و تبانی بر ضد نظام برای تجمع در دفاع و حمایت از کودکان کوبانی و شنگال و حضور در تجمعاتی علیه اعدام مانند تجمع اعتراضی برای اعدام ریحانه جباری و…"، "تبلیغ علیه نظام"، "توهین به رهبری و مقدسات به دلیل گوش دادن به آهنگهای شاهین نجفی"، "مخالفت با حجاب اجباری" و "مخالفت با اعدام"، "اختفای ادله جرم برای رهایی متهم علی نوری" عنوان شده است.
«آتنا دائمی» هم اكنون در دهمین ماه بازداشت موقت، در بند زنان زندان اوین، منتظر اعلام حکم دادگاه تجدید نظر خود است. پرونده این فعال مدنی، جهت رسیدگی مجدد به دادگاه تجدیدنظر ارسال شده است. دیگربار پرونده او روز سه شنبه  ۶ مردادماه ١٣٩٤، پس از تعیین شعبه، به شعبه ٣۶ به ریاست «قاضی زرگر» جهت بررسی مجدد ارسال شده است.
پیشتر سازمان «عفو بین الملل» خواستار آزادی «آتنا دائمی» شده بود. این سازمان مدافع حقوق بشر، همچنین از ایران خواسته "مراقبتهای پزشکی ضروری برای این فعال مدنی را فراهم کند و با احترام به کنوانسیون بین المللى حقوق سیاسی و مدنی که ایران نیز از امضا کنندگان آن است، حق آزادی اندیشه و بیان را به رسمیت بشناسد."
«آتنا دائمی» سابقه بیماری قلبی دارد. او در دوران حبس انفرادی، به علت نگهداری طولانى مدت در سلول انفرادی و شرایط بد بهداشتی بازداشتگاه و عدم دسترسی به هواخوری و نور آفتاب، دچار ناراحتی پوستی و همچنین ضعف شدید بینایی شده بود.
اکنون وضعیت جسمی «آتنا دائمی» وخیم است. حالات جسمی و روانی او دستخوش بحران شده است. «سردردهای مداوم»، «دوربینی»، «ضعف چشم»، «ضعف استخوان»، «ضعف شنوایی»، «لکه بینی»، «افسردگی» و «فراموشی» علایم بیماریهای این مدافع حقوق بشر زندانی هستند.
این فعال حقوق کودکان کار و خیابان، پس از انتقالش از درمانگاه «صادقیه» به زندان اوین، در شنبه شب ۱۳ تیرماه ۱۳۹۴، پس از تحمل فشارهای عصبی وارده در طول روز از سوی مامور انتقال زندان، در بند زنان اوین دچار حمله قلبی شد و به بهداری این زندان منتقل شد. او پس از یک معاینه سرپایی با همان وضعیت جسمی، به داخل بند زنان بازگردانده شد.
در سال گذشته خانواده و وکیل «آتنا دائمی»، بارها برای مرخصی برای او تلاش کردهاند، اما قاضی «مقیسه» هر بار درخواست آزادی او را رد کرده است.
در حال حاضر «آتنا دائمی» همچنان در بند عمومی زنان «اوین» مشهور به «بند نسوان»، در حال گذراندن دهمین ماه از مجازات 14 سال حبس خود است.
 منبع : وب سايت سودويند Iranhrc.org

۱۳۹۴ شهریور ۱۲, پنجشنبه

اعطای جایزه حقوق بشری «رها» سودویند به نرگس محمدی

گزارش نوشت 

در جریان سومین دوره تجلیل از کسانی که سهمی در ارتقای حقوق بشر در ایران داشتهاند، «نرگس محمدی» مدافع حقوق بشر و زندانی سیاسی به عنوان یکی از برندگان جایزه حقوق بشری «رها» از سوی «سودویند» برگزیده شد. جوایز حقوق بشری «رها»، از سوی نهاد غیر دولتی اتریشی «سودویند» برای ادای احترام و تجلیل از افرادی که سهمی در حفظ و ارتقاء حقوق بشر در ایران داشتهاند، در نظر گرفته شده است.
«شیرین عبادی»، برنده جایزه «صلح نوبل»، حقوقدان، قاضی سابق دادگاه، وکیل حقوق بشر، به همراه «آرون رودز» از بنیانگذاران و محقق اصلی پروژه «حقوق آزادی» و مدیر اجرایی سابق «فدراسیون بینالمللی هلسینکی برای حقوق بشر» و «کارولینا یانوزفسکی»، وکیل حقوق بشر و عضو هیات مدیره «سودویند» هيات داوران سودويند را تشكيل مى دهند. 
«سودویند» از نهادهای دارای مقام مشورتی سازمان ملل متحد است که در حوزه توسعه و کاهش شکاف کشورهای جنوب و شمال فعالیت میکند.
«پروین ذبیحی»، «ژیلا کرمزاده مکوندی»، «نسیم سلطانبیگی»، «رسول بداغی»، «مجید توکلی»، «رضا شهابی»، زندهیاد «فرامرز محمدی»، «خسرو کُردپور»، «مسعود کُردپور»، «حکیمه شکری»، «فاران حسامی» و «کیوان صمیمی بهبهانی» از ديگر برندگان اين جايزه در سال هاى گذشته بوده اند.
«نرگس محمدی» پیشتر در سال ۲۰۰۹، برنده جایزه بینالمللی بنیاد «الکساندر لانگر» و همچین در سال ۲۰۱۱ نیز برنده جایزه «دولت و بنیاد تاریخ زنده سوئد» شده بود.
نرگس محمدی روزنامهنگار  و متولد ١٣٥١ شهر زنجان است وى كه نايب رييس و سخنگوى كانون مدافعان حقوق بشر و رياست هيئت اجرايى شوراى صلح ايران را در كارنامه خود دارد و همچين از اعضاى شورای عالی سیاستگذاری ادوار تحکیم وحدت و كارزار "لگام" لغو گام به گام اعدام است.
وى كه در دوران دانشجويى در دانشگاه امام خمینی قزوین  «تشکل دانشجویی روشنگران» را تشكيل داد و در دوران فعالیت دانشجوییاش، دو بار هنگام برگزاری نشستهای دانشجویی بازداشت شد. فعاليت هاى محمدى تنها به روزنامه نگارى و فعاليت سياسى خلاصه نمى شود وى پيش در دوران دانشجويى نيز در فعاليت هاى ورزشى هم شركت داشت بگونه اى كه علاوه  در دوران دانشجویی سازمان دهنده و همکار برای صعود به بلندترین قلههای ایران بود ولی فعالیتهای سیاسیاش  سبب شد تا نيروهاى امنيتى از ورود او به گروههای کوهنوردی نيز جلوگيرى كنند.
نرگس محمدی از سال ۱۳۷۵ روزنامهنگاری را در نشریه پیام هاجر آغاز کرد و در نشریات دیگر نیز مقالههایی دربارهٔ مسایل زنان، مسایل دانشجویان و حقوق بشر به رشته تحرير در آورد. سپس در سال ۱۳۷۸ با تقی رحمانی نویسنده، استاد دانشگاه، فعال سیاسی و زندانی سیاسی ازدواج كرد. 
فعاليت هاى حقوق بشرى نرگس محمدی با پيوستن کانون مدافعان حقوق بشر سمت و سويى حرفه اى و ويژه بخود گرفت و توانست به عنوان نایب رئیس این کانون و رئیس کمیته زنان آن انتخاب شود. شورای ملی صلح در ایران که در سال ۱۳۸۷ توسط ۸۳ شخصیت اجتماعی-سیاسی-فرهنگی با محور صلح و حقوق بشر تشکیل شد، نرگس محمدى در  سال ۲۰۰۸ در انتخابات داخلی این شورا به عنوان رئیس هیئت اجرایی آن برگزیده شد.
اين روزنامه نگار بارها پس از حوادث سال ٨٨ بازداشت و روانه زندان شد اما همچنان به هدف خويش در راستاى احقاق حقوق مدنى و انسانى جامعه پاى فشارى مى كند چراكه وى معتقد است «جامعه ایران با قطعیت خواهان حقوق دموکراتیک خویش است. دانشجویان، کارگران، معلمان، زنان و جوانان مطالبات مشخصی دارند و حکومت ناگزیر است به آنها پاسخ دهد؛ پاسخی قانعکننده و رضایتبخش. این مطالبات تنها مسئله و مشکل بخش اقليت جامعه نیست، بلکه خواست تمام ملت ایران است».
 
به همين منظور و به دلیل فعالیت در کانون مدافعان حقوق بشر، آبان ماه سال ۱۳۸۸ از محل کار خود (شرکت بازرسی مهندسی ایران) اخراج  و در اردیبهشت سال ۱۳۸۸ به اتهام عضویت در کانون به شعبه ۴ دادگاه انقلاب اسلامی احضار با قرار ٥٠ ميليون تومانى آزاد شد . سرانجام در تیرماه سال ۱۳۹۰ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به رياست قاضى پير عباسى  محاکمه و به استناد ماده ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی ایران (اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور) به تحمل ۵ سال حبس تعزیری، به استناد ماده ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی (عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر) به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و به استناد ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی (در خصوص فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران) به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و در مجموع به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. البته  این رأی در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر به ۶ سال حبس کاهش یافت. وى در ارديبهشت ماه ٩١ به اداره اطلاعات شهر «زنجان» احضار شد و پس از بازجویی، جهت اجراى حكم اش بازداشت و به «زندان اوین» منتقل شد. سپس دو هفته بعد به زندان شهر «زنجان» منتقل شد.
 نرگس محمدى  در دوران بازجویی به بیماری اعصاب و روان و فلج عضلانی مبتلا شد، در زندان نیز دچار تشدید بیماریاش شد و در تیر ۱۳۹۱ به بیمارستان منتقل شد و مدتی بعد، بر اساس رای پزشکان، حکم عدم تحمل کیفر برای وی صادر شد و در نهایت در ۱۰ مردادماه همان سال با سپردن وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی، به شکل موقت آزاد شد و به مرخصی درمانی رفت.
وى بارها پس از آزادى توسط نيروهاى امنيتى تهديد و تحت فشار قرار گرفت و اين فشارها تا جايى افزايش يافت كه پانزدهم اردیبهشت ماه سال ١٣٩٣ توسط نيروهاى اطلاعات بازداشت شد و پس از بازجويى آزاد گرديد اما به فاصله چند هفته مجددا در ۱۱ خردادماه همان سال ، از سوی دادسرای مستقر در «زندان اوین» احضار و مورد بازجویی قرار گرفت و اتهاماتی چون تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی و تشکیل و عضویت در گروه غیرقانونی، مواجه شد، در طول این بازجویی به وی گفته شد "ممنوعالخروج" شده است.
همچنین در ۵ دیماه ۱۳۹۳، در راه شرکت در «مراسم سالگرد یکی از کشتهشدگان اعتراضهای سال ۸۸» بازداشت شد و ساعتها مورد "بازجویی خشن" از سوی ماموران «وزارت اطلاعات» قرار گرفت.
 دوشنبه ۱۴ اردیبهشتماه ۱۳۹۴، پس از رجوع به شعبه ۱۵ «دادگاه انقلاب اسلامی» به ریاست قاضی «ابوالقاسم صلواتی» برای مطالعه پرونده، درخواست زمان و مهلت نمود، برغم قبول درخواست از سوى قاضى پرونده صبح روز سهشنبه ۱۵ اردیبهشتماه ۱۳۹۴، نماینده دادستان، مامورین امنیتی و لباس شخصی به منزل این سخنگوی «کانون مدافعان حقوق بشر» هجوم برده و او را بازداشت و به بند عمومی زنان منسوب به «بند نسوان» در «زندان اوین» منتقل کردند. اين در حالى است كه اتهام همکاری با داعش نیز به پرونده ى وی افزوده شد. 
یکی از اصلی ترین اتهامات وی را فعالیت در کانون مدافعان حقوق بشر و راهاندازی کمپین "لگام" (لغو گامبهگام اعدام) میدانند.همچنین به سبب دستور دادستان تهران مبنی بر قطع تمامی تماسهای بند زنان اوین آنهم بطور مطلق، محمدی دیگر حتی توان تماس با فرزندان خود از زندان را پیدا نکرد. حتی به رقم این که یکی از فرزندان او بیمار است باز هم به سادگی توان تماس با آنان را نداشت.وی در نامهای به دادستان تهران ضمن شماتت او به خاطر این اقدام از او خواست تاً به حرمت بشر، زن و مادر در تصمیم خود تجدیدنظر کند. محمدی در پایاننامه اش خطاب به دادستان چنین نوشت"تک تک ما زن و مادریم و کودکان ما هم چون فرزندان شما و میلیونها کودک این سرزمین هستند که نیازمند مهر و عاطفه مادری اند"
 تقی رحمانی در سخنرانی خود گردهمایی اعتراضی در اوت ٢٠١٥ در برابر کاخ صلح لاهه در پشتیبانی از نرگس محمدی و دیگر مادران زندانی در ایران  گفت: “فعالانی مانند نرگس محمدی برای بهتر شدن وضع حقوق بشر در ایران و صلح تلاش کردهاند. حق این فعالان زندان نیست. مستبدان در ایران تلاش میکنند این افراد را با زندانی کردن خسته کنند.
منبع: سودويند
http://www.iranhrc.org

۱۳۹۴ شهریور ۴, چهارشنبه

کیوان مهرگان بازداشت شد

خبر نوشت:


کیوان مهرگان، جهت اجراى حكم يكسال حبس تعزيرى بازداشت شد، اين روزنامه نگار جهت اجراى حكم یک سال حبس تعزیری كه پيشتر در رابطه با پرونده وى در سال ٩٠ صادر شده بود، ظهر امروز چهارشنبه ٤ شهريور ماه بازداشت و به بند ٨ زندان اوین منتقل شد.
وى كه سوابقى همچون دبير سرويس سياسى روزنامه های شرق،اعتماد، روزگار و هفته نامه آسمان را در كارنامه ى خود دارد ظهر امروز بازداشت شد. اين روزنامه نگار بارها در گذشته بازداشت و در كوتاه مدت به قيد وثيقه آزاد گرديد بطور مثال اولين بار پس از عاشوراى ٨٨ زمانى كه دبيرى سرويس سياسى اعتماد را بر عهده داشت، بازداشت شد كه پس از دوماه بازداشت به قيد وثيقه صد ميليون تومانى از زندان آزاد و سپس براى دومين بار در آذر ماه ٨٩ مجددا به همراه تعدادى از همكاران خود در روزنامه شرق بازداشت شد وى كه در زمان بازداشت دبير سرويس سياسى روزنامه شرق بود پس از دوماه آزاد گرديد.
اين روزنامه نگار براى بار سوم در خرداد ماه سال ٩٠ در مراسم تدفين هدى صابر از فعالان ملى مذهبى بازداشت و سپس آزاد شد اما اين آزادى ديرى نپاييد و مجددا براى بار چهارم در بهمن سال ٩١ به همراه جمعى از دوستان و همكارانش بازداشت و روانه زندان شد و پس از يكماه در پنجم اسفند همان سال از زندان اوين آزاد شد. 
بر اساس گزارش منتشر وى چندى به اداره گذرنامه مراجعه کرده بود كه به او اعلام شد طبق حکم قاضی، بازداشت است و باید خود را به دادسرای زندان اوین معرفی کند كيوان مهرگان پيشتر در اسفند ماه سال ٩٠ در رابطه با پرونده روزنامه شرق در شعبه ١٥ دادگاه انقلاب به رياست قاضى صلواتى  به "اتهام تبلیغ علیه نظام" به یک سال حبس تعزیری و ۵ سال محرومیت از فعالیت های مطبوعاتی، سیاسی، فرهنگی و مجازی محکوم شد كه بازداشت امروز وى نيز در همين رابطه بوده است.
 

۱۳۹۴ تیر ۲۵, پنجشنبه

اعدام در ملاءعام در مه ولات

خبر نوشت


به گزارش " حق ما" به نقل از سیمای مه ولات، روز گذشته چهارشنبه يك نفر به نام " م.ع.ق" به اتهام زنای به عنف در ملاءعام  در شهرستان مه ولات به دار آویخته شد. روند اعدام ها در ايران در ايام ماه رمضان نيز متوقف نشده است و همچنان ادامه دارد. برغم آنكه پيشتر مقامات ايرانى در نشست هاى حقوق بشرى سازمان ملل نسبت به آمار و صدور احكام اعدام در اين كشور ابراز ناراحتى كرده بودند اما همچنان شاهد اعدام در ايران هستيم، فارغ از نوع جرم و دليل ارتكاب اينگونه جرايم اما اعدام راه حل مناسب و بازدارنده اى در خصوص كاهش انواع جرايم بخصوص جرايم خطرناك نيست.
مقامات و تصميم گيرندگان در قوه قضاييه و مجلس شوراى اسلامى بيش از آنكه نگرانى از وقوع اينگونه جرايم خطرناك در اجتماع داشته باشند و براى كاهش آن راه حل مناسبى را جستجو كنند، از صدور احكام اعدام دفاع مى كنند و تنها موضع گيرى هاى آنان به خارج از كشور و در مجامع بين المللى حقوق بشر خلاصه مى شود ! 
بطور مثال متن قرائت شده در حین اجرای حکم اعدام براى متهم نامبرده فوق بدین شرح است

" اجرای احکام اعدام چنین افرادى در ملاء عام با هدفهایی همچون تسکین آلام و دردهای خانواده های قربانیان، عبرت و اصلاح مجرمین دیگر و توجه جدی به احساسات و افکار عمومی مردمی که در شهرستان محل وقوع جرم ساکن بوده اند و با شنیدن خبر چنین جرائم هولناکی احساسات و غیرت اسلامی آنان جریحه دار و متقاضی برخورد جدی و قاطعانه دستگاه قضایی با اینگونه افراد هستند، انجام می شود." با توجه به كلمات و لحن بكار برده شده در اين متن بخوبى مى توان دريافت كه حتى مقامات ذيربط ،  جامعه را به سمت نوعى خشونت پنهان هدايت مى كنند پيش تر در گزارشى به افزايش انواع خشونت و دلايل آن در جامعه ايران اشاره شد كه در واقع اعدام در ملاءعام نه تنها جنبه بازدارندگى در خصوص انواع جرايم نداشته بلكه سبب افزايش خشونت در جامعه مى شود.

مختصری از پرونده متهم " م.ع.ق" به نقل از سيماى مه ولات 

ساعت ۱۸ مورخه ۱۸/۸/۹۳ با اعلام مرکز پلیس انتظامی مه ولات به کشیک گشتی خود در سطح شهرستان ماموران انتظامی بلافاصله به بیمارستان محل بستری شدن این طفل مراجعه می نمایند. شدت جراحات ناشی از کتک کاری طفل و مقاربت جنسی با وی به حدی بوده که علاوه بر عفونت شدید در ناحیه دستگاه تناسلی حتی قادر به صحبت کردن نبوده و به لحاظ وخامت حالش و کمبود تجهیزات درمانی متوفی خانم ع.پ به بیمارستان نهم دی تربت حیدریه منتقل می گردد.

با توجه به صدمات وارده به وی به خصوص در ناحیه اندام تناسلی، شوهر خواهرش یعنی محکوم حاضر در جلسه به عنوان مظنون اصلی که حسب گزارش مدتی قبل به همراه همسرش خانم ط.س به یکی از روستاهای بیرجند رفته و خواهر زنش یعنی متوفی را به منزل خود جهت کمک به همسرش که حامله بود، آورده اند، تحت تعقیب قرار گرفت.

نامبرده در اظهارات خود در محضر دادگاه به ضرب و جرح و آزار و اذیت جنسی و تجاوز جنسی به خواهر زنش اعتراف و علت این کار خود را ترساندن وی بیان نموده و اضافه نموده که شبها موقع خواب دست و پای متوفی را با شال سفید رنگی که متعلق به همسرم بود، می بستم، از خواب بیدار میشد دهانش را با دستانم می گرفتم و با وی عمل نزدیکی انجام میدادم.

اقدامات درمانی و تلاش پرسنل بیمارستان نهم دی تربت حیدریه در راستای بهبود خانم ع.ر نتیجه ای دربر نداشت تا اینکه طفل یاد شده در تاریخ ۲۳/۸/۹۳ یعنی ۵ روز پس از وقوع این جنایت وقیحانه فوت می نماید.

با فوت مشارالیه پرونده با موضوع تجاوز به عنف با قرار عدم صلاحیت ذاتی به دادگاه کیفری استان مستقر در تربت حیدریه ارسال می گردد.

دادگاه در نهایت پس از تشکیل جلسات متعدد با حضور وکیل تسخیری و دلایل متعددی همچون گزارش مامورین انتظامی، اعلام شکایت والدین متوفی، تحقیقات محلی انجام شده در رابطه با وضعیت اخلاقی و اجتماعی متهم که موید بدرفتاری و ضرب و جرح های متعدد بسبت به متوفی بوده و نیز تحقیقات انجام شده در محل زندگی ایشان و اقرار نامبرده در جلسات دادگاه ، نامبرده را از حیث ارتکاب زنای محصن و زنای به عنف مجرم شناخته و به استناد تبصره ۳ ذیل ماده ۱۳۲ و مواد ۱۶۰ و ۱۶۴ و بند الف ماده ۱۷۲ و تبصره ۲ ماده ۲۱۸ و بند ت تبصره ۲ ماده ۲۲۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ وی را به اعدام با طناب دار به عنوان حد زنای به عنف و رجم به عنوان حد زنای محصن محکوم نموده است.

۱۳۹۴ تیر ۲۰, شنبه

پنج سال حبس و دوسال تبعيد براى محمدرضا پورشجرى

خبر نوشت


 
محمد رضا پور شجرى وبلاگ نويس به ٥ سال زندان محكوم شد، به گزارش "حق ما" به نقل از سحام نيوز اين زندانى سياسى در ١٦ تيرماه سال جارى با اتهامات تبليغ عليه نظام و اقدام عليه امنيت كشور به پنج سال حبس و دوسال تبعيد محكوم شد، وى كه با نام مستعار سيامك مهر در وبلاگ  «گزارش به خاک ایران» نظرات و عقاید انتقادی خود را مینوشت، سال گذشته پس از تحمل چهار سال حبس از زندان آزاد شد و تنها روز ٣٨ پس از آزادی مجددا در مهرماه ١٣٩٣ توسط ماموران امنیتی دستگیر و پس از یکماه انفرادی به زندان منتقل شد.
پورشجری اسفندماه سال ۱۳۹۳ در شعبه اول دادگاه انقلاب کرج به ریاست قاضی «آصف حسینی» به اتهام تبلیغ علیه نظام به پنج زندان و دوسال تبعید به شهر اردکان یزد محکوم شد. در زمان بازداشت آقای پورشجری، پولها و وسایل شخصی وی توقیف شد و با این بهانه که هزینه خرید وسایل شخصی وی، از محل جایزه نقدی «هلمن همت» سازمان دیدهبان حقوق بشر تامین شده، این وسایل نیز به نفع جمهوری اسلامی مصادره شد.
ميترا پورشجرى تنها فرزند محمد رضا پورشجرى در فيس بوك خود چنين مى نويسد:«يكى از فكرايي كه تو اين يه ساعتي كه خبر ٥ سال حكم جديد بابام رو شنيدم، ذهنم رو مشغول كرده اينه كه، در تنها ٣٨ روز آزادي بابام بعد از ٤ سال زندان، عملا چه فعاليتهايي ميتونسته داشته باشه كه بابت اون ٦ سال حكم و ٢ سال تبعيد بگيره؟؟؟؟”تبليغ عليه نظام» و «اقدام عليه امنيت كشور» دو اتهامي است كه در دستگاه قضايي جمهوري اسلامي بي مهابا اين روزها به اجرا در ميآيد.بايد كور باشي و كر و لال و مانند جسد بي تحرك وگرنه شامل همگان خواهد شد.

۱۳۹۴ تیر ۱۷, چهارشنبه

فريده شاه گلى از زندان آزاد شد

خبر نوشت

 

فريده شاهگلى دوشنبه ١٥ تيرماه از زندان اوين آزاد شد ، به گزارش "حق ما" به نقل از هرانا ٣ سال حبس وى با اعمال ماده ١٣٤ قانون مجازات جديد به اتمام رسيد و از زندان آزاد شد، فريده شاهگلى شهروند ايرانى با تابعيت ايرانى - آلمانى است كه  ٣١ اردیبهشت ۱۳۹۳ به دادسرا احضار ولى  پس از مراجعه به دادسری اوین برای اجرای حکم سه سال زندان به بند زنان زندان اوین منتقل شد. وی كه از  زندانيان دهه شصت است  پيش تر به دلیل طرح دیدگاههایش در صفحه فیسبوک با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبر نظام» روبهرو شد و در گمنامی و سکوت خبری مدت شش ماه را در بازداشت موقت بود که پنجاه روز آن را در انفرادی زندان اوین گذراند و پس از آن تا زمان تشکیل دادگاه به قید وثیقه آزاد شد سرانجام در شعبه ٢٨ داداگاه انقلاب توسط قاضى مقيسه با اتهامات تبليغ علیه نظام و توهین به رهبرى به ٣سال حبس محكوم و حكم وى در شعبه ٥٤ دادگاه تجديد نظر تاييد شد
او در نامهای سرگشاده به حسن روحانی نوشت که درمدت۵۰ روز بازداشت زیر فشار وادار به اعترافات غیرواقعی شده است. همچنين او خطاب به روحانى گفت «قاضی چیزی در مورد سوشال مدیا نمیداند و پستهایی توسط دیگران در صفحه فیس بوک او گذاشته شده است که متعلق به او نیست و قاضی نمیخواهد این را بفهمد.»